Shloka 22
Vyavahāra-Śuddhi and Rājadharma: Clean Administration, Counsel, and Proportional Punishment
Chapter 86
राज्ञो वधं चिकीर्षेद् यस्तस्य चित्रो वधो भवेत् | आदीपकस्य स्तेनस्य वर्णसंकरिकस्य च
bhīṣma uvāca | rājño vadhaṃ cikīrṣed yas tasya citro vadho bhavet | ādīpakasya stenasya varṇasaṅkarikasya ca |
அரசனை கொல்ல விரும்புவனின் மரணம் வெளிப்படையாகவும் எடுத்துக்காட்டாகவும் நிகழ வேண்டும். அதுபோல தீவைத்தவன், திருடன், மேலும் அநாகரிகக் காமச்செயலால் வர்ணசங்கரத்தைப் பரப்பி சமூகத் தர்மத்தைச் சிதைப்பவன்—இத்தகைய குற்றவாளிகளின் வதம் பல வகைகளில் விதிக்கப்பட்டுள்ளது.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
In rājadharma, certain acts—attempting to kill the king, arson, theft, and conduct that destabilizes social order (varṇa-saṅkara)—are treated as grave threats to the realm; therefore, the punishment is prescribed as severe and exemplary to deter harm and protect dharma.
During Bhishma’s instruction on governance and law in the Śānti Parva, he lists categories of major offenders and states that those who endanger the king and public safety merit conspicuous, deterrent punishment.