Shloka 17
तत्र न: संशयो जातस्तयोस्तेज:समागमे । अनयो: को भवेत् सूर्यो रथस्थो योडयमागत:
tatra naḥ saṁśayo jātas tayoḥ tejaḥ-samāgame | anayoḥ ko bhavet sūryo rathastho yo ’yam āgataḥ ||
அப்போது அந்த இரு ஒளிகளும் ஒன்றுகூடியபோது எங்கள் மனத்தில் ஐயம் எழுந்தது—இவர்களில் உண்மையான சூரியன் யார்? தேரில் அமர்ந்தவர் தானா, அல்லது இப்பொழுதே வந்தவர் தானா?
नाग उवाच
Educational Q&A
Brilliance and outward signs can mislead; true understanding requires viveka (discernment). The verse highlights how even divine-like radiance may be indistinguishable to observers, implying that identity and truth are not always settled by appearance alone.
A Nāga narrator describes a moment when two intensely radiant figures appear together. Their combined splendor creates confusion among the onlookers, who wonder which one is actually Sūrya—one seated on a chariot or the one who has just arrived.