Shloka 14
अहमात्मानमात्मस्थो मार्गमाणो55त्मनो गतिम् । वासार्थिन महाप्रज्ञं चलच्चित्तमुपास्मि ह
aham ātmānam ātmastho mārgaṇo ’tmanaḥ gatim | vāsārthin mahāprājñaṃ calacittam upāsmi ha ||
பிராமணன் கூறினான்—புலன்விஷயங்களிலிருந்து விலகி, எனது ஆத்மத்தில் நிலைத்து, ஜீவாத்மாவின் பரமகதி ஆகிய பரபிரம்ம பரமாத்மாவை நான் தேடுகிறேன்; ஆயினும் மிகுந்த அறிவுடையதாய், இல்லற வாழ்வில் தங்கிடம் நாடி அலைகின்ற இந்த அசைவான மனத்தையே நான் சேவிப்பதுபோல் இருக்கிறது. ஆகவே நான் ஆசக்தியால் கட்டுப்பட்டவனும் அல்ல, வெறுப்பால் வரையறுக்கப்படுபவனும் அல்ல; உள்ளார்ந்த விடுதலைக்காக முயல்கிறேன், அதேசமயம் மனத்தின் பழைய இயக்கத்தையும் உணர்கிறேன்.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Even when one turns away from sense-objects and seeks the highest realization (ātmanaḥ gati), the mind remains restless and habit-driven. The teaching is to recognize this instability without falling into either attachment or aversion, and to continue disciplined inner practice—observing, training, and redirecting the mind toward the Self.
A Brahmin speaker describes his inner state: he is engaged in the quest for the supreme Self while simultaneously dealing with a clever, wandering mind that keeps inclining toward ‘dwelling’ in worldly life. He frames this as a lived tension of spiritual pursuit—neither indulgence nor hatred, but ongoing practice amid mental fluctuation.