Shloka 10
यज्वा दानपति: क्षान्तो वृत्ते च परमे स्थित: । सत्यवागनसूयुश्च शीलवाजन्नियतेन्द्रिय:
yajvā dānapatiḥ kṣānto vṛtte ca parame sthitaḥ | satyavāg anasūyuś ca śīlavān niyatendriyaḥ ||
பிராமணன் கூறினான்— அவன் முறையாக யாகங்களை நிறைவேற்றியவன்; தானத்தில் முதன்மை ஆதரவாளன்; பொறுமையும் மன்னிப்பும் உடையவன்; உயரிய நன்னடத்தையில் உறுதியாக நிலைபெற்றவன். அவன் சத்தியம் பேசுவான்; குற்றம் தேடும் மனமும் பொறாமையும் அற்றவன்; நல்லொழுக்கமுடையவன்; நியமத்தால் இந்திரியங்களை அடக்கி வைத்தவன்.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ethical ideal: true excellence is marked by sacrificial responsibility, generosity, patience, adherence to the highest conduct, truthful speech, freedom from envious fault-finding, good character, and disciplined senses.
A brāhmaṇa speaker is describing (or praising) a model person by listing defining virtues—framing dharma not as theory but as recognizable qualities embodied in conduct and speech.