Shloka 55
Nāga-āyatana-darśana-pratīkṣā — The Brāhmaṇa’s Request and Waiting on the Gomatī
रमते सो<र्च्यमानो हि सदा भागवतप्रिय: । विश्वभुक् सर्वगो देवो माधवो भक्तवत्सल:
ramate so 'rcyamāno hi sadā bhāgavata-priyaḥ | viśvabhuk sarvago devo mādhavo bhakta-vatsalaḥ ||
அவர் வழிபடப்படும்போது எப்போதும் மகிழ்கிறார்; ஏனெனில் அவர் பகவத்-பக்தர்களுக்கு என்றும் பிரியன். உலகைத் தாங்கும், எங்கும் நிறைந்த தேவன் மாதவன் பக்தவத்ஸலன்.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the Lord (Mādhava), though all-pervading and sustaining the universe, especially responds with joy to sincere worship and is uniquely affectionate toward devotees—highlighting the ethical value of devoted reverence and trust in divine grace.
Nārada is describing the nature of Mādhava: when devotees worship him, he delights; he is universal in presence and power, yet personally inclined toward and protective of his bhaktas.