Shloka 293
Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
छायायामातपे चैव समदर्शी महाद्युति: । तात! वहाँ एक जगह बैठकर महातेजस्वी शुकदेवजी मोक्षका ही चिन्तन करने लगे। धूप हो या छाया, दोनोंमें उनकी समान दृष्टि थी
chāyāyām ātape caiva samadarśī mahādyutiḥ | tāta! tatraika-sthāne upaviśya mahā-tejasvī śukadevaḥ mokṣasyaiva cintanaṃ kartum ārabdhavān | dhūpo vā chāyā vā—ubhayatra tasya samā dṛṣṭiḥ āsīt |
நிழலிலும் வெயிலிலும் அந்த மகாத்யுதிமான் முனிவர் சமநோக்குடன் இருந்தார். மகனே! ஒரே இடத்தில் அமர்ந்து மகாதேஜஸ்வி சுகதேவர் மோக்ஷத்தையே மனத்தில் தியானித்தார். வெப்பமான வெயிலாக இருந்தாலும் குளிர்ந்த நிழலாக இருந்தாலும்—இரண்டையும் அவர் சமமாகவே கண்டார்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches samadarśitā—equanimity toward opposites (heat and shade)—as a mark of spiritual maturity, and it presents single-pointed contemplation of mokṣa as the sage’s highest aim.
Bhīṣma describes Śukadeva seated in one place, absorbed in reflection on liberation; external conditions like sun or shade do not disturb him, showing his steady, impartial mind.