Shloka 11
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
मर्यादायां धर्मसेतुर्निबद्धो नैव सीदति । पुष्टस्रोत इवासक्त: स्फीतो भवति संचय:
maryādāyāṃ dharmasetur nibaddho naiva sīdati | puṣṭasrota ivāsaktaḥ sphīto bhavati saṃcayaḥ ||
பழமையான ஒழுக்க எல்லைகளுக்குள் உறுதியாகக் கட்டப்பட்ட தர்ம-சேது ஒருபோதும் சிதையாது. ஆற்றின் மீது அமைந்த வலுவான அணை நீரோட்டத்தைப் பெருக்கி நிலைநிறுத்துவது போல, நிலைபெற்ற கட்டுப்பாடு தர்மத்தைப் பாதுகாக்கிறது; அதிலிருந்து பற்றற்ற தவத்தின் சேமிப்பு வளர்கிறது।
पराशर उवाच
Educational Q&A
Dharma endures when it is anchored in established moral boundaries (maryādā). Such disciplined restraint prevents ethical collapse and allows spiritual merit/austerity (tapas) to accumulate and grow without selfish attachment.
Parāśara is instructing his listener using a vivid analogy: just as a strong dam within a river’s course does not break and helps sustain a robust flow, so a well-established ‘embankment’ of dharma, fixed in traditional norms, remains stable and fosters the growth of accumulated spiritual power.