Shloka 140
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
अकृष्ट पच्या पृथिवी पुटके पुटके मधु । सर्वा द्रोणदुघा गावो वैन्यस्यासन् प्रशासत:
akṛṣṭa-pacyā pṛthivī puṭake puṭake madhu | sarvā droṇa-dughā gāvo vainyasyāsan praśāsataḥ ||
பிருது வைன்யனின் தர்மமிகு ஆட்சிக்காலத்தில், நிலம் உழாமலேயே பயிர்களை அளித்தது; மரங்களின் கொத்துக் கொத்தாகத் தேன்சுவை போன்ற சாறு நிறைந்திருந்தது; எல்லா பசுக்களும் தலா ஒரு த்ரோண அளவு பால் கொடுத்தன.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that dharmic kingship sustains a harmonious relationship between ruler, society, and nature: when the king governs justly, the earth becomes fertile, resources abound, and wellbeing spreads without exploitation.
Vāyu describes the extraordinary abundance during King Pṛthu Vainya’s reign—crops growing without ploughing, honey/sap present everywhere, and cows yielding immense milk—illustrating the ideal results of righteous शासन (rule).