Shloka 10
वृत्ति-सत्सङ्ग-दान-धर्म
Livelihood, Virtuous Association, and Ethics of Giving
सनत्कुमारप्रमुखास्तथैव च महर्षय: । अज्धिर:प्रमुखाश्वैव तथा देवर्षयो5परे
Sanatkumāra-pramukhās tathaiva ca maharṣayaḥ | Aṅgirāḥ-pramukhāś caiva tathā devarṣayo 'pare ||
பீஷ்மர் கூறினார்—சனத்குமாரர் முதலிய மகரிஷிகள், அங்கிரசர் முதலிய ரிஷிகள், மேலும் பிற தேவ ரிஷிகளும் அங்கே வந்து கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் அந்தப் புனித மலையில் வந்து, முறையோடு மகாத்ம மகாதேவரின் தரிசனத்திற்கும் ஆராதனைக்கும் கூடிவந்தனர்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and spiritual ideal of seeking the divine with humility: even the highest sages and divine seers assemble for worship, implying that reverence and disciplined devotion are universal duties, not limited by status.
Bhīṣma is describing how renowned sages—led by Sanatkumāra and Aṅgiras—along with other devarṣis, regularly come to that sacred place (the broader passage associates it with worship of Mahādeva/Śiva).