Shloka 37
श्रेयो-धर्मकर्मविचारः
Inquiry into Śreyas, Dharma, and Karma
कृष्णस्य वर्णस्य गतिर्निकृष्टा स सज्जते नरके पच्यमान: । स्थानं तथा दुर्गतिभिस्तु तस्य प्रजाविसर्गान् सुबहून् वदन्ति
kṛṣṇasya varṇasya gatir nikṛṣṭā sa sajjate narake pacyamānaḥ | sthānaṃ tathā durgatibhis tu tasya prajāvisargān subahūn vadanti ||
பீஷ்மர் கூறினார்— கருநிற நிலையுடையவனின் கதி தாழ்ந்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது. நரகத்தைத் தரும் தடைசெய்யப்பட்ட செயல்களில் ஆசை கொண்டு, அவன் நரகத் தீயில் வேகிறான். முனிவர்கள் கூறுவர்— அவனின் இடம் தீய முடிவை அடைந்தோரிடமே; மேலும் தீயொழுக்கத்தால் தூண்டப்பட்டு மீண்டும் மீண்டும் பாவம் செய்வதால், பல படைப்புச் சுழற்சிகள் வரை அவன் அங்கேயே தங்குகிறான்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Attachment to prohibited, unethical actions (niṣiddha-karma) leads to a degraded destiny and prolonged suffering in hell; one’s conduct, not mere identity, determines one’s post-mortem course.
In Bhīṣma’s instruction during Śānti Parva, he describes the karmic outcome of a person who repeatedly engages in forbidden deeds: sages are cited as authorities who state that such a person is tormented in naraka for many cycles of creation.