Shloka 12
Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
याज्यत: शिष्यतो वापि कन््याया वा धनं महत् | यदा55गच्छेद् यजेद् दद्यान्नैको5श्रीयात् कथंचन
yājyataḥ śiṣyataḥ vāpi kanyāyā vā dhanaṃ mahat | yadā gacched yajed dadyān naiko 'śrīyāt kathaṃcana ||
வ்யாசர் கூறினார்—யாகம் நடத்தித் தரும் தட்சிணையாகவோ, சீடனிடமிருந்து குருதட்சிணையாகவோ, அல்லது கன்னியுடன் தொடர்புடைய மணமூலியமாகவோ ஒருவர் பெருந்தொகை செல்வம் பெற்றால், அந்தச் செல்வத்தால் யாகங்களைச் செய்து தானம் வழங்க வேண்டும்; எந்த விதத்திலும் அதைத் தனக்கே உரிய இன்பநுகர்வுக்காக மட்டும் அனுபவிக்கக் கூடாது।
व्यास उवाच
Educational Q&A
Wealth gained through socially and ritually significant channels (priestly fees, teaching remuneration, or marriage-related payments) should be redirected toward yajña and dāna, not hoarded or enjoyed selfishly; prosperity is to be shared and sanctified through duty.
In Śānti Parva’s instruction on dharma, Vyāsa lays down a rule of conduct: when such wealth is obtained, the recipient should use it for sacrificial acts and charitable giving, avoiding exclusive personal enjoyment.