Shloka 15
Bṛhaspati’s Counsel on Contentment
Santoṣa), Restraint, and Adroha (Non-injury
धर्मवर्त्मनि संस्थाप्य प्रजा वर्तेत धर्मत:ः । पुत्रसंक्रामितश्री श्व वने वन्येन वर्तयन्
dharmavartmani saṁsthāpya prajā varteta dharmataḥ | putrasaṅkrāmitśrīḥ śva vane vanyena vartayan ||
மக்களை தர்மப் பாதையில் நிலைநிறுத்தி, அவர்கள் நீதியின்படி வாழச் செய். செல்வம் மகனுக்கே சென்றுவிட்டாலும், காட்டில் தங்கி காட்டில் கிடைப்பதையே உணவாகக் கொண்டு வாழ்ந்து—உடமை ஆசையால் அல்ல, ஒழுக்கமும் கடமையும் வடிவமைக்கும் வாழ்க்கையைத் தொடர்க.
देवस्थान उवाच
Educational Q&A
A ruler (or elder) should first anchor society in dharma; then, even after transferring wealth and authority to the next generation, one should uphold a disciplined, non-possessive life—symbolized by living in the forest on simple, wild sustenance.
Devastāna articulates a normative instruction about righteous governance and life-stages: establish the subjects in dharma, and after handing over prosperity to one’s son, continue a restrained forest-based mode of living, emphasizing duty over enjoyment.