Shloka 15
अव्यक्त–व्यक्त–कारणकार्यविवेकः
Avyakta–Vyakta and Causality: Discrimination of Field and Knower
प्रणीतं कर्मणा मार्ग नीयमान: पुन: पुनः । प्राप्रोत्ययं कर्मफल प्रवृत्तं धर्ममाप्तवान्
bhīṣma uvāca | praṇītaṃ karmaṇā mārgaṃ nīyamānaḥ punaḥ punaḥ | prāpnoty ayaṃ karmaphalaṃ pravṛttaṃ dharmam āptavān |
பீஷ்மர் கூறினார்—பிரவிருத்தி மேலோங்கிய புண்ணிய–பாபக் கர்மத்தைச் சார்ந்தவன், தன் கர்மங்களாலேயே மீண்டும் மீண்டும் கர்மமார்க்கத்தில் இட்டுச் செல்லப்படுகிறான்; இவ்வாறு சம்சாரச் சக்கரத்தில் அலைந்து, இன்ப–துன்பமாகிய கர்மபலனை மீண்டும் மீண்டும் அடைகிறான்।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Attachment to pravṛtti-oriented action (merit–demerit producing deeds) keeps the being bound to samsāra: karma itself repeatedly drives one along the karmic path, yielding inevitable results as sukha and duḥkha.
In Śānti Parva’s instruction section, Bhīṣma continues advising on dharma and liberation-oriented reflection, explaining to the listener that worldly action governed by merit and demerit causes repeated wandering and repeated experience of karmic fruits.