Shloka 10
सत्य–अनृत, प्रकाश–तमस्, स्वर्ग–नरक विवेचनम्
Truth and Untruth as Light and Darkness; Svarga and Naraka as Ethical Consequences
एवं स भगवान् पृष्टो भरद्वाजेन संशयम् | ब्रद्मर्षिब्रह्मसंकाश: सर्व तस्मै ततोडब्रवीत्
evaṁ sa bhagavān pṛṣṭo bharadvājena saṁśayam | brahmarṣir brahmasaṅkāśaḥ sarvaṁ tasmai tato ’bravīt ||
பரத்வாஜ முனிவர் இவ்வாறு சந்தேகத்துடன் கேட்டபோது, பிரம்மனைப் போன்ற ஒளிவீசும் பிரம்மரிஷி பகவான் ப்ருகு அவருக்கு அனைத்தையும் முழுமையாக எடுத்துரைத்தார்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic method of learning: doubts should be raised respectfully before a qualified authority, and the teacher should respond comprehensively to remove uncertainty. It underscores clarity, completeness, and the ethical responsibility of instruction.
Bhīṣma narrates that Bharadvāja questioned a radiant brahmarṣi about a doubt; the sage then explained the entire matter to him, providing a full resolution.