Shloka 63
बक-गौतमाख्यानम् / The Baka–Gautama Account
On Gratitude and Friendship Ethics
समाकीर्णा महाबाहो शैलैरिव सकिंशुकै: । महाबाहो! खूनसे लथपथ होकर गिरी हुई दानवोंकी लाशोंसे ढकी हुई यह भूमि पलाशके फूलोंसे युक्त पर्वत-शिखरोंद्वारा आच्छादित-सी जान पड़ती थी ।। ६२ ई ।। स रुद्रो दानवान् हत्वा कृत्वा धर्मोत्तरं जगत्
samākīrṇā mahābāho śailair iva sakiṃśukaiḥ | mahābāho! khūnase lathapatha hokara girī huī dānavoṃkī lāśoṃse ḍhakī huī iyaṃ bhūmi palāśake phūloṃse yukta parvata-śikharoṃdvārā ācchāditā-sī jāṇa paṛtī thī || 62 ī || sa rudro dānavān hatvā kṛtvā dharmottaraṃ jagat ||
பீஷ்மர் கூறினார்—ஓ மகாபாஹோ, அந்த நிலம் எங்கும் கிஞ்சுக (பலாச) மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மலைச்சிகரங்களால் மூடப்பட்டதுபோல் தோன்றியது; ஆனால் உண்மையில் அது இரத்தத்தில் நனைந்த தானவர்களின் விழுந்த உடல்களால் போர்த்தப்பட்டிருந்தது. தானவர்களை வதைத்து ருத்ரன் உலகை மீண்டும் தர்மத்தின் பக்கம் சாயச் செய்து, அழிவுக்குப் பின் ஒழுக்க ஒழுங்கை நிறுவினான்।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even when destruction is severe, the narrative frames divine force as ultimately aimed at re-establishing dharma—making the world 'dharmottara', i.e., guided by moral order rather than adharma.
Bhishma describes a battlefield-like scene where the earth is covered with the blood-soaked bodies of Dānavas, visually compared to mountains topped with red palāśa blossoms; then he states that Rudra, after killing the Dānavas, restored the world’s orientation toward dharma.