Shloka 61
Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
वधबन्धभयादेते मोक्षतन्त्रमुपाश्रिता: । जनीमरण-जं दुःखं प्राहुरवेंदविदो जना:
vadhabandhabhayād ete mokṣatantram upāśritāḥ | janī-maraṇa-jaṁ duḥkhaṁ prāhur avedavido janāḥ ||
கொலைவும் கட்டுப்பாடும் என்ற அச்சத்தாலேயே இவர்கள் மோட்ச சாஸ்திரத்தைச் சார்கிறார்கள்; ஏனெனில் வேதத்தை அறிந்தோர் பிறப்பு-இறப்பால் உண்டாகும் துயரம் தாங்கமுடியாதது என்று கூறுகின்றனர்.
ब्रह्मदत्त उवाच
Educational Q&A
The verse explains that the impulse toward mokṣa often begins with immediate fears—death and captivity—but is validated by a deeper insight: Veda-knowers affirm that saṁsāra itself, the cycle of birth and death, is intrinsically painful and ultimately intolerable, so liberation is a rational and ethical aim.
Brahmadatta is commenting on why people turn to liberation-teachings: not merely from abstract philosophy, but because worldly threats (being killed or bound) awaken dispassion; he then grounds this turn toward mokṣa in the testimony of authoritative Vedic sages.