Mahabharata — Shalya Parva, Shloka 35
Varuṇābhiṣeka–Agni-anveṣaṇa–Kaubera-tīrtha
Varuṇa’s Consecration; Search for Agni; Kaubera Sacred Site
कितनोंकी कान्ति अरुणवर्णकी है। वे सभी महान् भोगोंसे सम्पन्न हैं। उनके केश बड़े- बड़े और वस्त्र उज्ज्वल हैं। वे ऊपरकी ओर वेणी धारण करनेवाली, भूरी आँखोंसे सुशोभित तथा लम्बी मेखलासे अलंकृत हैं ।।
vaiśampāyana uvāca | lambodaryo lambakarṇās tathā lambapayodharāḥ | tāmrākṣyas tāmravarṇāś ca haryakṣyaś ca tathā parāḥ ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—அந்த பெண் வடிவ அசுரப் பாங்குடையோரில் சிலருக்கு தொங்கும் நீண்ட வயிறு; சிலருக்கு நீண்ட காதுகள்; சிலருக்கு கனத்த நீண்ட மார்புகள் இருந்தன. சிலரின் கண்கள் செம்புபோல் சிவந்தன; சிலரின் நிறம் செம்புநிறமாக இருந்தது; இன்னும் சிலரின் கண்கள் பச்சை-கருமை கலந்தவையாக இருந்தன.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse is primarily descriptive rather than prescriptive: it uses vivid, unsettling physical imagery to mark an inauspicious, fear-laden moment in the war narrative. Ethically, it functions as a literary signal that adharma and violence draw forth terrifying forces and destabilize the human world.
Vaiśampāyana is describing a group of uncanny female figures (as part of an ominous scene), distinguishing them by unusual bodily traits and eye/skin colors. The catalog-like description intensifies the sense of dread and portent surrounding the events of the Shalya Parva.