Mahabharata — Shalya Parva, Shloka 32
Śalya–Bhīma Gadā-saṃnipāta and Śalya’s Bāṇa-jāla against Yudhiṣṭhira
Book 9, Chapter 11
स निर्भिद्य महात्मानं वेगेनाभ्यपतच्च गाम् । उस समय शल्यने युधिष्ठिरपर विषैले सर्पके समान एक भयंकर बाणका प्रहार किया। वह बाण बड़े वेगसे महात्मा युधिष्ठिरको घायल करके पृथ्वीपर गिर पड़ा ।।
sa nirbhidya mahātmānaṁ vegenābhyapatac ca gām | tato vṛkodaraḥ kruddhaḥ śalyaṁ vivyādha saptabhiḥ |
சஞ்சயன் கூறினான்—அந்த அம்பு பேர்வேகத்துடன் மகாத்மா யுதிஷ்டிரனைத் துளைத்து நிலத்தில் விழுந்தது. அதைக் கண்ட வ்ருகோதரன் பீமன் கோபம் கொண்டு, ஷல்யனை ஏழு அம்புகளால் குத்தினான். பின்னர் சகதேவன் ஐந்து, நகுலன் பத்து, த்ரௌபதியின் புதல்வர்கள் பல அம்புகளால், பகைவரை அழிக்கும் வீரன் ஷல்யனை காயப்படுத்தினர்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how warfare amplifies cycles of harm: a grievous strike immediately triggers counter-strikes. Ethically, it reflects the Mahābhārata’s recurring tension between kṣatriya valor (swift retaliation in battle) and the tragic cost of violence that spreads through reaction.
Śalya’s fast, piercing attack wounds the great-souled Yudhiṣṭhira and the projectile falls to the ground. Witnessing Yudhiṣṭhira’s injury, Bhīma becomes enraged and shoots Śalya with seven arrows in immediate retaliation.
Ask anything about this verse
Curious about the meaning, context, or a word? Ask, and continue the conversation in the Vedapath app.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.