Adhyaya 78

Verse 1

इस प्रकार श्रीमहाभारत सभापववके अन्तर्गत अनुद्यूतपर्वमें पाण्डवोंकी प्रतिज्ञासे सम्बन् रखनेवाला सतहत्तरवाँ अध्याय पूरा हुआ ।/ ७७ ॥ अपना छा | अ-क्राछ अष्टसप्ततितमो< ध्याय: युधिष्ठिरका धृतराष्ट्र आदिसे विदा लेना

யுதிஷ்டிரன் கூறினான்—பரத குலத்தின் மூத்த குருமார்களிடமும், முதிய பிதாமகரிடமும், அரசன் சோமதத்தனிடமும், மகாராஜன் பாஹ்லீகரிடமும் நான் வனப்பிரயாணத்திற்கான அனுமதியை வேண்டுகிறேன்.

Verse 2

द्रोणं कृप॑ नृपांश्चान्यानश्वत्थामानमेव च । विदुरं धृतराष्ट्रं च धार्तराष्ट्रांक्ष सर्वश:

யுதிஷ்டிரன் கூறினான்—துரோணர், கிருபர், மற்ற அரசர்கள், அத்துடன் அஸ்வத்தாமன்; விதுரர், அரசன் திருதராஷ்டிரன்; மேலும் திருதராஷ்டிரனின் எல்லா புதல்வர்களிடமிருந்தும் (நான் அனுமதி வேண்டுகிறேன்).

Verse 3

युयुत्सुं संजयं चैव तथैवान्यान्‌ सभासद: । सर्वनामन्त्र्य गच्छामि द्रष्टास्मि पुनरेत्य व:

யுதிஷ்டிரன் கூறினான்—யுயுத்ஸு, சஞ்சயன் மற்றும் மற்ற எல்லா சபையினரிடமும் விடைபெற்று நான் புறப்படுகிறேன்; மீண்டும் திரும்பி வந்து உங்களையெல்லாம் காண்பேன்.

Verse 4

वैशम्पायन उवाच न च किंचिदथोचुस्तं द्विया सन्ना युधिष्ठिरम्‌ । मनोभिरेव कल्याण दध्युस्ते तस्थ धीमत:

வைசம்பாயனன் கூறினான்—யுதிஷ்டிரன் இவ்வாறு சொன்னபோது, இருபிறப்பினர் (த்விஜர்கள்) வெட்கத்தால் உறைந்து, அவனுக்கு ஒரு சொல்லும் பதிலளிக்க இயலவில்லை. அங்கே நின்றபடியே, அவர்கள் மனத்திற்குள் அந்த ஞானமிக்க யுதிஷ்டிரனின் நலனையே வேண்டினர்.

Verse 5

विदुर उवाच आर्या पृथा राजपुत्री नारण्यं गन्तुमर्हति । सुकुमारी च वृद्धा च नित्यं चैव सुखोचिता

விதுரன் கூறினான்—ஆரிய அரசகுமாரி பிருதா (குந்தி) காட்டிற்குச் செல்லத் தகுதியுடையவர் அல்லர். அவர் மென்மையான அங்கங்களையுடையவர்; மேலும் வயதில் முதிர்ந்தவர்; எப்போதும் வசதியான வாழ்விற்கே பழகியவர்.

Verse 6

इह वत्स्यति कल्याणी सत्कृता मम वेश्मनि । इति पार्था विजानीध्वमगदं वो<स्तु सर्वश:

விதுரன் கூறினான்—“இந்தக் கல்யாணி ஆரியப் பெண் என் இல்லத்திலேயே மரியாதையுடன் தங்குவாள். ஓ ப்ருதாபுத்திரர்களே, இதை நீங்கள் அறிந்துகொள்ளுங்கள். நீங்கள் அனைவரும் முழுமையாக நோயற்றவர்களாய், நலமுடன் இருப்பீராக.”

Verse 7

पाण्डवा ऊचु. तथेत्युक्त्वाब्रुवन्‌ सर्वे यथा नो वदसेडनघ । त्वं पितृव्य: पितृसमो वयं च त्वत्परायणा:

பாண்டவர்கள் கூறினர்—“அப்படியே ஆகட்டும்.” என்று சொல்லி, அவர்கள் மீண்டும் கூறினர்—“ஓ குற்றமற்றவரே! நீங்கள் சொல்வதெல்லாம்—நீங்கள் விதிக்கும் ஆணையெல்லாம்—எங்களுக்கு தலைமேல் ஏற்றது. நீங்கள் எங்கள் பித்ருவ்யர்; தந்தைக்கு ஒப்பானவர். நாங்கள் சகோதரர்கள் அனைவரும் உங்கள் சரணில் இருக்கிறோம்.”

Verse 8

यथाअज्ञापयसे दिद्वंस्त्वं हि नः परमो गुरु: । यच्चान्यदपि कर्तव्यं तद्‌ विधत्स्व महामते

“ஓ அறிஞரே! நீங்கள் ஆணையிடுவது போலவே நாங்கள் நடப்போம்; ஏனெனில் நீங்கள் எங்கள் பரம குரு. ஓ பெருந்திறனாளரே! இதற்கு அப்பால் எங்கள் கடமையாக இருப்பது எதுவாயினும், அதை நிர்ணயித்து எங்களுக்கு அறிவுறுத்துங்கள்.”

Verse 9

विदुर उवाच युधिष्ठिर विजानीहि ममेदं भरतर्षभ । नाधर्मेण जित: कश्चिद्‌ व्यथते वै पराजये

விதுரன் கூறினான்—“ஓ பாரதகுலச் சிறந்த யுதிஷ்டிரா! என் சொல்லை உணர்க: அதர்மத்தின் வழி தோற்கடிக்கப்பட்டவன், அந்தத் தோல்விக்காக உண்மையில் மனவேதனை அடைவதில்லை.”

Verse 10

त्वं वै धर्म विजानीषे युद्धे जेता धनंजय: । हन्तारीणां भीमसेनो नकुलस्त्वर्थसंग्रही

“நீ தர்மத்தை நன்கு அறிந்தவன். போரில் தனஞ்சயன் (அர்ஜுனன்) வெற்றியாளர். பகைவரை அழிப்பதில் பீமசேனன் வல்லவன். தேவையான பொருள்-வளங்களைச் சேகரித்து நிர்வகிப்பதில் நகுலன் திறமைமிக்கவன்.”

Verse 11

संयन्ता सहदेवस्तु धौम्यो ब्रह्म॒विदुत्तम: । धर्मार्थकुशला चैव द्रौपदी धर्मचारिणी

சஹதேவன் தன்னடக்கமுடையவன்; ஆட்சி-நிர்வாகத்தில் வழிநடத்தத் தகுதியானவன். தௌம்யர் பிரம்மஞானிகளில் முதன்மையானவர். தர்மத்தில் நிலைத்த திரௌபதியும் தர்மமும் அர்த்தமும் நிறைவேற்றுவதில் திறமையுடையாள்.

Verse 12

अन्योन्यस्य प्रिया: सर्वे तथैव प्रियदर्शना: । परैरभेद्या: संतुष्टा: को वो न स्पृहयेदिह

நீங்கள் அனைவரும் ஒருவருக்கொருவர் அன்புக்குரியவர்கள்; உங்கள் தோற்றமே அனைவருக்கும் மகிழ்ச்சி தருகிறது. திருப்தியுடனும் ஒன்றுபட்டும் இருப்பதால் வெளிப்புறவர்கள் உங்களைப் பிளக்க இயலாது. இவ்வுலகில் உங்களைப் போன்றவர்களை விரும்பாதவர் யார்?

Verse 13

एष वै सर्वकल्याण: समाधिस्तव भारत | नैनं शत्रुर्विषहते शक्रेणापि समोडप्युत,भारत! तुम्हारा यह क्षमाशीलताका नियम सब प्रकारसे कल्याणकारी है। इन्द्रके समान पराक्रमी शत्रु भी इसका सामना नहीं कर सकता

ஓ பாரதா! பொறுமையில் நிலைத்த உன் இந்த உறுதியான ஒழுக்கம் அனைத்துவித நன்மையையும் தருவது. இந்திரனைப் போன்ற வல்லமையுடைய பகைவனும் இதை எதிர்க்க இயலாது.

Verse 14

हिमवत्यनुशिष्टोडसि मेरुसावर्णिना पुरा । द्वैपायनेन कृष्णेन नगरे वारणावते

முன்னொரு காலத்தில் இமயத்தில் மேருசாவர்ணி உனக்கு உபதேசம் செய்தார்; வாரணாவத நகரில் கிருஷ்ணத்வைபாயன வியாசரும் உனக்கு அறிவுறுத்தினார்.

Verse 15

भगुतुज़े च रामेण दृषद्धत्यां च शम्भुना । अश्रौषीरसितस्यापि महर्षेरञ्जनं प्रति

பிருகுதுங்க மலையில் ராமன் (பரசுராமன்) உனக்கு உபதேசம் செய்தார்; த்ருஷத்வதி கரையில் சம்பு (சிவன்) உனக்கு அறிவுறுத்தினார்; மேலும் அஞ்சன மலையில் மகரிஷி அசிதரின் உபதேசத்தையும் நீ கேட்டாய்.

Verse 16

कल्माषीतीरसंस्थस्य गतत्त्वं शिष्यतां भूगो: । द्रष्टा सदा नारदस्ते धौम्यस्तेडयं पुरोहित:

விதுரன் கூறினான்—அரசே, உனக்கு வழிகாட்டல் இல்லையென்று இல்லை. கல்மாஷீ நதிக்கரையில் வாழும் மகரிஷி ப்ருகு உனக்கு உபதேசம் செய்து அருள்புரிந்தார்; தேவரிஷி நாரதர் எப்போதும் உன்னை கண்காணித்து காக்கிறார்; மேலும் உன் குலபுரோகிதர் தௌம்யர் என்றும் உன் அருகிலேயே இருக்கிறார். இத்தகைய ஆசான்களும் காவலர்களும் சூழ்ந்திருக்க, நீ அடக்கத்தோடும் தர்மத்தோடும் நடக்க வேண்டும்.

Verse 17

मा हासी: साम्पराये त्वं बुद्धि तामृषिपूजिताम्‌ । पुरूरवसमैलं त्वं बुद्धया जयसि पाण्डव

விதுரன் கூறினான்—ரிஷிகள் போற்றும் பரலோகத்தைக் குறித்த அந்த அறிவை நீ ஒருபோதும் கைவிடாதே. பாண்டுவின் மகனே, உன் புத்தியால் இளாவின் மகன் புரூரவஸையும் நீ வெல்லக்கூடும்.

Verse 18

शक्‍्त्या जयसि राज्ञो<न्यानृषीन्‌ धर्मोपसेवया । ऐन्द्रे जये धृतमना याम्ये कोपविधारणे

விதுரன் கூறினான்—உன் வலிமையால் பிற அரசர்களை நீ வெல்லலாம்; தர்மத்தைச் சேவிப்பதால் ரிஷிகளையும் நீ மிஞ்சலாம். இந்திரனின் துறையில் வெற்றியின்போது மனத்தை உறுதியாக வைத்திரு; யமனின் துறையில் கோபத்தை அடக்கிக் கட்டுப்படுத்து.

Verse 19

शक्तिसे समस्त राजाओंको तथा धर्मसेवनद्वारा ऋषियोंको भी जीत लेते हो। तुम इन्द्रसे मनमें विजयका उत्साह प्राप्त करो। क्रोधको काबूमें रखनेका पाठ यमराजसे सीखो। तथा विसर्गे कौबेरे वारुणे चैव संयमे । आत्मप्रदानं सौम्यत्वमद्धयश्नैवोपजीवनम्‌

விதுரன் கூறினான்—உன் வலிமையால் எல்லா அரசர்களையும் நீ அடக்கலாம்; தர்மசேவையால் ரிஷிகளையும் வெல்லலாம். இந்திரனிடமிருந்து வெற்றியின் உற்சாகத்தை உள்ளத்தில் ஏற்று; யமனிடமிருந்து கோபநிக்ரஹத்தின் ஒழுக்கத்தை கற்று. தானமும் பெருந்தன்மையும் குபேரனை முன்மாதிரியாகக் கொள்; கட்டுப்பாட்டில் வருணனை முன்மாதிரியாகக் கொள். மேலும் நீரிடமிருந்து இவற்றை கற்று—பிறரின் நலனுக்காக தன்னை அர்ப்பணித்தல், இயல்பில் மென்மையும் குளிர்ச்சியும் நிலைத்திருத்தல், உயிரைத் தாங்கி பிறர்க்கு உயிரளித்து அவர்களைப் போஷித்தல்.

Verse 20

भूमे: क्षमा च तेजश्न समग्र॑ सूर्यमण्डलात्‌ । वायोर्बल प्राप्रुहि त्वं भूते भ्यक्षात्मसम्पदम्‌,तुम भूमिसे क्षमा, सूर्यमण्डलसे तेज, वायुसे बल तथा सम्पूर्ण भूतोंसे अपनी सम्पत्ति प्राप्त करो

விதுரன் கூறினான்—பூமியிடமிருந்து பொறுமையும் மன்னிப்பும் எடுத்துக்கொள்; முழு சூரியவட்டத்திலிருந்து ஒளிவீச்சும் தெளிவும் எடுத்துக்கொள்; காற்றிடமிருந்து வலிமையும் வேகமும் பெற்றுக்கொள்; மேலும் எல்லா உயிர்களிடமிருந்தும் ஆத்மச் செல்வம்—உள்ளத்தின் உண்மையான செல்வம்—சேர்த்துக்கொள்.

Verse 21

अगदं वो<चस्तु भद्रं वो द्रष्टास्मि पुनरागतान्‌ । आपरद्धर्मार्थकृच्छेषु सर्वकार्येषु वा पुन:

விதுரர் கூறினார்— உங்களுக்கு நோய் அணுகாதிருக்கட்டும்; எப்போதும் மங்களம் உண்டாகட்டும். நீங்கள் மீண்டும் திரும்பி வந்தால், நான் உங்களை மறுபடியும் காண்பேன். பேரிடர் நேரங்களில், தர்மமும் அர்த்தமும் பற்றிய கோரிக்கைகள் கடினமாகவும் முரண்பாடாகவும் ஆகும்போது, அதுபோல எல்லா செயல்களிலும் மீண்டும் மீண்டும்—உண்மையில் உங்களுக்கு உரிய கடமையின்படி நடந்து கொள்ளுங்கள்.

Verse 22

यथावत्‌ प्रतिपद्येथा: काले काले युधिष्ठिर । आपूृष्टोडसीह कौन्तेय स्वस्ति प्राप्रुहि भारत

விதுரர் கூறினார்— யுதிஷ்டிரா, காலந்தோறும் முறையாக, பொருத்தமானதையே மேற்கொள். குந்தியின் புதல்வனே, பாரத குலத்தவனே, சொல்ல வேண்டியதைச் சொல்லிவிட்டேன்; இப்போது விடைபெறுகிறேன். உனக்கு நலம், மங்களம் உண்டாகட்டும்.

Verse 23

कृतार्थ स्वस्तिमन्तं त्वां द्रक्ष्याम: पुनरागतम्‌ । नहि वो वृजिनं किंचिद्‌ वेद कश्चित्‌ पुरा कृतम्‌

நீ வெற்றியுடன், நலமுடன் மீண்டும் திரும்பி வந்தால், நாங்கள் உன்னை இங்கே மறுபடியும் காண்போம். முன்பு செய்த எந்தக் குற்றமும் பிறருக்குத் தெரியாதபடி கவனமாக இரு.

Verse 24

वैशम्पायन उवाच एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा पाण्डव: सत्यविक्रम: । भीष्मद्रोणौ नमस्कृत्य प्रातिष्ठत युधिछ्िर:

வைசம்பாயனர் கூறினார்— இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, சத்தியத்தில் நிலை கொண்ட வீரனான பாண்டவர் யுதிஷ்டிரன் “அப்படியே ஆகட்டும்” என்று ஒப்புக் கொண்டான். பின்னர் பீஷ்மர், துரோணர் ஆகியோருக்கு வணங்கி அங்கிருந்து புறப்பட்டான்.

Verse 78

इति श्रीमहा भारते सभापर्वणि अनुद्यूतपर्वणि युधिष्ठटिरवनप्रस्थाने5ष्टसप्ततितमो5ध्याय:

இவ்வாறு ஸ்ரீமகாபாரதத்தின் சபாபர்வத்தில் அனுத்யூதபர்வத்தில் யுதிஷ்டிரனின் வனப்பிரஸ்தானத்தைப் பற்றிய எழுபத்தெட்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.