Shloka 21
तेरहवें वर्षमें लोगोंकी जानकारीसे दूर किसी नगरमें रहें। यदि तेरहवें वर्ष किसीकी जानकारीमें आ जाये तो फिर दुबारा बारह वर्षतक वनवास करें। हम हारें तो हम ऐसा करें और उनकी हार हो तो वे। इसी शर्तपर फिर जूएका खेल आरम्भ हो। पाण्डव पासे फेंककर जूआ खेलें ।। एतत् कृत्यतमं राजन्नस्माकं भरतर्षभ । अयं हि शकुनिर्वेद सविद्यामक्षसम्पदम्,भरतकुलभूषण महाराज! यही हमारा सबसे महान् कार्य है। ये शकुनि मामा विद्यासहित पासे फेंकनेकी कलाको अच्छी तरह जानते हैं
trayodaśe varṣe lokānāṃ jñānād dūre kasmiṃścid nagare vasantu | yadi trayodaśe varṣe kasyacid jñāne āgaccheyuḥ punar dvādaśa-varṣāṇi vanavāsaṃ careyuḥ | vayaṃ hāryāma cet tathā kuryāma, teṣāṃ hāniḥ syāc cet te kurvantu | etasminn eva śarte punar dyūtaṃ pravartatām | pāṇḍavā akṣān kṣipya dyūtaṃ krīḍantu || etat kṛtyatamaṃ rājan asmākaṃ bharatarṣabha | ayaṃ hi śakunir veda sa-vidyām akṣa-sampadam ||
துரியோதனன் கூறினான்—பாண்டவர்கள் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் வனவாசம் செய்யட்டும்; பதிமூன்றாம் ஆண்டில் மக்களுக்குத் தெரியாமல் ஏதோ ஒரு நகரில் அஞ்ஞாதவாசம் செய்யட்டும். அந்த பதிமூன்றாம் ஆண்டில் யாரேனும் அவர்களை அடையாளம் கண்டால், அவர்கள் மீண்டும் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் வனவாசம் செய்ய வேண்டும். இதே விதி இரு தரப்புக்கும் சமம்—நான் தோற்றாலும் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்; அவர்கள் தோற்றால் அவர்களும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இந்த நிபந்தனையில் சூதாட்டம் மீண்டும் தொடங்கட்டும்; பாண்டவர்கள் காய்களை எறியட்டும். ஓ பரதகுலச் சிறப்புடைய அரசே! இதுவே எங்களின் மிகத் தீர்மானமான செயல்; ஏனெனில் சகுனி மாமன் கல்வியுடன் கூடிய காய்களின் நுணுக்கமும் சூழ்ச்சியும் நன்கு அறிந்தவன்.
दुर्योधन उवाच