Shloka 32
Adhyāya 45 — Duryodhana’s Distress, Śakuni’s Counsel, and the Summons for Dyūta
रहश्न केचिद् वार्ष्णेयं प्रशशंसुर्नराधिपा: । केचिदेव सुसंरब्धा मध्यस्थास्त्वपरेडभवन्
rahasyaṁ kecid vārṣṇeyaṁ praśaśaṁsur narādhipāḥ | kecid eva susaṁrabdhā madhyasthās tv apare 'bhavan |
சில அரசர்கள் தனிமையில் வார்ஷ்ணேயன் ஸ்ரீகிருஷ்ணனைப் புகழத் தொடங்கினர். சிலர் கடும் கோபத்தில் கலங்கினர்; இன்னும் சிலர் நடுநிலையாய் அமைதியாக இருந்தனர்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Public assemblies often fracture into praise, hostility, and neutrality; ethically, the verse highlights how admiration for virtue and power can provoke envy and anger, while neutrality may signal caution or moral hesitation in a charged political moment.
In the royal gathering, reactions to Kṛṣṇa diverge: some rulers privately commend him, some become openly inflamed with anger, and others choose to remain neutral—foreshadowing factional alignments and escalating conflict.