Shloka 17
Śiśupāla-nigraha-prastāva: Yudhiṣṭhira’s Conciliation and Bhīṣma’s Defense of Kṛṣṇa
Book 2, Chapter 35
सवञ्जनान् सर्वकामै: समृद्धैः समतर्पयत् । अन्नवान् बहुभक्ष्यश्न भुक्तवज्जनसंवृत: । रत्नोपहारसम्पन्नो बभूव स समागम:
savañjanān sarvakāmaiḥ samṛddhaiḥ samatarpayat | annavān bahubhakṣyaś ca bhuktavaj-jana-saṃvṛtaḥ | ratnopahāra-sampanno babhūva sa samāgamaḥ ||
அரசன், யாகத்திற்கு வந்த அனைவரையும் அவர்களுடைய பரிவாரத்துடன், செழுமையான ஏற்பாடுகளால் அவரவர் விருப்பங்களை நிறைவேற்றி திருப்திப்படுத்தினான். அந்தச் சேர்க்கை அன்னமும் பலவகை உணவுகளும் நிரம்பியதாக இருந்தது; உண்டு நிறைந்திருந்த விருந்தினர்களால் அது நிரம்பியது. அந்த மகோৎসவம் எங்கும் ரத்தினப் பரிசுகளால் செழித்திருந்தது।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a king’s dharma of hospitality and generosity: a righteous ruler ensures that guests and dependents are fully provided for, desires are met through lawful abundance, and wealth is circulated through gifts rather than hoarded.
Vaiśampāyana describes a grand ceremonial gathering (yajña-like festival) where the king arranges plentiful food and delicacies, the attendees are fully fed, and valuable gifts—especially jewels—are distributed widely, creating an atmosphere of complete satisfaction and prosperity.