Shloka 13
मौसलोत्पत्तिः — The Birth of the Musala and the Sages’ Pronouncement
उदयास्तमने नित्यं पुर्या तस्यां दिवाकर: । व्यदृश्यतासकृत् पुम्भि: कबन्धै: परिवारित:,उस नगरीमें रहनेवाले लोगोंको उदय और अस्तके समय सूर्यदेव प्रतिदिन बारंबार कबन्धोंसे घिरे दिखायी देते थे
udayāstamane nityaṃ puryāṃ tasyāṃ divākaraḥ | vyadṛśyatāsakṛt pumbhiḥ kabandhaiḥ parivāritaḥ ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—அந்நகரில் தினந்தோறும் சூரியோதயமும் சூரியாஸ்தமனமும் நேரங்களில், குடிமக்கள் சூரியதேவனை மீண்டும் மீண்டும் காண்பார்கள்; அவர் தலைற்ற உடல்கள் (கபந்தங்கள்) சூழ்ந்திருப்பதுபோல் தோன்றியது. இது பேரஅசுப நிமித்தம்; வரவிருக்கும் பேரழிவும் ஒழுங்குக் குலைவும் இதனால் அறிவிக்கப்பட்டன।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When adharma ripens, nature itself seems to mirror the moral disorder through ominous signs; such portents warn that unchecked wrongdoing leads to collective ruin.
Vaiśampāyana describes a fearful omen in a city: at dawn and dusk the Sun appears repeatedly as if ringed by kabandhas (headless trunks), signaling impending catastrophe.