Shloka 48
“यह महान दिव्यास्त्रसे प्रेरित महाबाण शत्रुके शरीर, हृदय और प्राणोंका विनाश करनेवाला है। यदि मैंने तप किया हो, गुरुजनोंको सेवाद्वारा संतुष्ट रखा हो, यज्ञ किया हो और हितैषी मित्रोंकी बातें ध्यान देकर सुनी हो तो इस सत्यके प्रभावसे यह अच्छी तरह संधान किया हुआ बाण मेरे शक्तिशाली शत्रु कर्णका नाश कर डाले, ऐसा कहकर धनंजयने उस घोर बाणको कर्णके वधके लिये छोड़ दिया ।। कृत्यामथर्वाज्धिरसीमिवोग्रां दीप्तामसह्ां युधि मृत्युनापि । ब्रुवन् किरीटी तमतिप्रद्ृष्टो हायं शरो मे विजयावहो<स्तु
kṛtyām atharvāṅgirasīm ivogrāṃ dīptām asahyāṃ yudhi mṛtyunāpi | bruvan kirīṭī tam atipradṛṣṭo hāyaṃ śaro me vijayāvaho 'stu ||
சஞ்சயன் கூறினான்— அத்தர்வாங்கிரஸ மந்திரங்களால் எழுப்பப்படும் உக்கிரமான, எரியும் ‘கிருத்யா’ போல், போர்க்களத்தில் மரணத்திற்கே தாங்க முடியாததாக இருப்பதுபோல், அந்தக் கொடிய அம்பும் அப்படியே இருந்தது. கிரீடம் தரித்த தனஞ்சயன் சத்தியத்தின் வலிமையைத் துணையாகக் கொண்டு—தன் தவம், குருமார்க்கு செய்த சேவை, யாகப் புண்ணியம், நல்வாழ்த்தும் நண்பர்களின் ஆலோசனையை கவனமாகக் கேட்ட நற்கருமம் ஆகியவற்றை நினைத்து—“என் இந்த அம்பு வெற்றியைத் தருவதாகுக; பகைவரின் உடல், இதயம், உயிர்மூச்சை அழிப்பதாகுக; வல்லமைமிகு கர்ணனை நாசம் செய்யுக” என்று உரைத்து, நன்கு குறிவைத்த அந்தப் பயங்கர அம்பை கர்ணவதத்திற்காக விடுத்தான்.
संजय उवाच