Shloka 29
निसर्गतस्ते तव वीर बान्धवा: पुनश्न साम्ना समवाप्ठ॒हि प्रभो । त्वयि प्रसन्ने यदि मित्रतां गते हितं कृतं स्थाज्जगतस्त्वयातुलम्
nisargatas te tava vīra bāndhavāḥ punaś ca sāmnā samavāpnuhi prabho | tvayi prasanne yadi mitratāṁ gate hitaṁ kṛtaṁ syāj jagatas tvayātulam ||
வீரனே! அவர்கள் பிறப்பால் உன் உறவினர்கள்; ஆகவே இயல்பான நண்பர்களே. ஆண்டவனே! மேலும் சமாதான வழியால், உடன்படிக்கையால் அவர்களை மீண்டும் உன் கூட்டாளிகளாக்கிக் கொள். நீ மனமகிழ்ந்து பாண்டவர்களுடன் நட்பை ஏற்றால், உன் மூலம் உலகிற்கு ஒப்பற்ற நன்மை நிகழும்.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid inevitable conflict, ethical counsel prioritizes reconciliation: since kinship creates a natural bond, one should attempt sāman (peaceful persuasion) and alliance, aiming at jagaddhita—benefit for the wider world—rather than personal victory.
Sañjaya urges a powerful warrior-lord to abandon hostility and re-establish friendship with the Pāṇḍavas, arguing that they are relatives by birth and that the ruler’s gracious acceptance of peace could bring unparalleled welfare to the world.