Shloka 15
रक्तचन्दनदिग्धाड़ौ समदौ गोवृषाविव । चापविद्युद्ध्वजोपेतौ शस्त्रसम्पत्तियोधिनौ
sañjaya uvāca | raktacandanadigdhāṅgau samadau govṛṣāv iva | cāpavidyuddhvajopetau śastrasampattiyodhinau ||
சஞ்சயன் கூறினான்—செங்கந்தனச் சந்தனக் களிம்பால் அங்கங்கள் பூசப்பட்ட அந்த இரு நரசிங்கரும், சமமான போர்மதத்தில் மயங்கித், கோசாலையில் மோதும் இரு வலிய காளைகள்போல் நின்றனர். இருவரிடமும் வில் இருந்தது; மின்னலைப் போல் ஒளிரும் கொடி இருந்தது; ஆயுதச் செல்வம் முழுதும் உடைய, போர்திறன் நிறைந்த வீரர்களாக அவர்கள் விளங்கினர்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the epic’s martial ideal: outward splendor and complete armament mirror inner resolve and pride. It also subtly warns that ‘mada’ (battle-intoxication/pride), though celebrated as valor, can propel warriors toward destructive confrontation when unchecked by dharma.
Sañjaya describes two foremost chariot-warriors facing each other, equally radiant and fully equipped—likened to two powerful bulls in rut—setting the tone for an imminent, evenly matched clash.