सहसैकरथ: पार्थस्त्वामभ्येति परंतप: । क्रोधरक्तेक्षण: क्रुद्धों जिघांसु: सर्वपार्थिवान्
arjuna uvāca | sahasaikarathaḥ pārthas tvām abhyeti paraṃtapaḥ | krodharakte kṣaṇaḥ kruddho jighāṃsuḥ sarvapārthivān |
பகைவரைத் துன்புறுத்தும் பார்த்தன் அர்ஜுனன் ஒரே ரதத்துடன் திடீரெனக் கோபத்தில் உன்னை நோக்கி விரைந்து வருகின்றான். சினத்தால் அவன் கண்கள் செந்நிறமாயின; வெகுண்டு எல்லா அரசர்களையும் கொல்ல விரும்புகின்றான்.
अजुन उवाच
The verse highlights how unchecked wrath (krodha) can expand a targeted conflict into indiscriminate destruction—Arjuna’s righteous grief turns into a sweeping urge to kill ‘all kings,’ illustrating the ethical danger of anger even in a dharma-framed war.
In the midst of the Karṇa Parva battle, Arjuna—described with blood-reddened eyes from rage—charges forward rapidly with a single chariot, intent on slaughtering the assembled rulers, signaling a sudden intensification of combat.