Shloka 32
(घृणां त्यक्त्वा प्रमादं च भूगोरस्त्रं च संस्मर | दृष्टिं मुष्टिं च संधानं स्मृत्वा रामोपदेशजम् । धनंजयं जयप्रेप्सु: प्रत्युदूग॒च्छ महारथम् ।।
arjuna uvāca | ghṛṇāṃ tyaktvā pramādaṃ ca bhṛgor astraṃ ca saṃsmara | dṛṣṭiṃ muṣṭiṃ ca sandhānaṃ smṛtvā rāmopadeśajam || dhanañjayaṃ jayaprepsuḥ pratyudgaccha mahāratham || eṣā vidīryate senā dhārtarāṣṭrī samantataḥ | arjunasya bhayāt tūṛṇaṃ nighnataḥ śātravān bahūn ||
“கர்ணா! தவறான இரக்கத்தையும் அலட்சியத்தையும் விட்டு விடு; ப்ருகுவம்சத்தவன் பரசுராமன் கற்றுத்தந்த அஸ்திரத்தை நினை. ராமன் உபதேசித்தபடி இலக்கில் பார்வையை நிலைநிறுத்தி, வில்லின் பிடியை உறுதியாகப் பிடித்து, அம்பைச் சரியான சாந்தானத்துடன் நிலையாகச் செலுத்து. வெற்றியை நாடி, மகாரதன் தனஞ்சயனை எதிர்கொள்ள முன்னேறு. பார்—தார்த்தராஷ்டிரர் சேனை எல்லாத் திசைகளிலும் சிதறிக் கிழிக்கப்படுகிறது; அர்ஜுனின் பயத்தால், அவன் விரைவில் பல பகைவரை வீழ்த்துகிறான்।”
अजुन उवाच
Educational Q&A
In a crisis, sentimentality and inattention become moral and tactical failures; a warrior must return to disciplined training—focused sight, firm grip, correct aiming—and act with steadiness toward the chosen duty (kṣatriya-dharma).
Arjuna challenges Karna to advance and fight decisively, urging him to recall Paraśurāma’s weapon-lore and technique. Arjuna also notes that the Kaurava army is breaking apart everywhere because Arjuna is rapidly cutting down many opponents, spreading fear through their ranks.