Shloka 36
अदहत् पाण्डवीं सेनां रथाश्चवगजसंकुलाम् | मज्जन्तमप्लवे मन्दमुज्जिहीर्ष: सुयोधनम्
adahat pāṇḍavīṁ senāṁ rathāś ca vagaja-saṅkulām | majjantaṁ aplave mandam ujjihīrṣaḥ suyodhanam ||
சஞ்சயன் கூறினான்: தேர்கள், குதிரைகள், யானைகள் நிறைந்த பாண்டவர் சேனையை அவர் தீயிட்டு எரித்தார்; படகில்லாமல் பேரிடரில் மூழ்கும் சுயோதனனை உயர்த்த முயன்றார்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how loyalty to a leader in crisis can drive extreme violence: the impulse to ‘save’ one’s own side may eclipse broader ethical restraint, revealing the tragic moral cost of war.
Sañjaya reports that a warrior devastates the Pāṇḍava forces—packed with chariots, horses, and elephants—motivated by the aim of rescuing Suyodhana (Duryodhana), portrayed as helplessly ‘sinking’ without any means of escape.