Shloka 3
दुःशासनवधः (Duḥśāsana-vadha) — Bhīma’s vow-fulfillment in combat
दुर्योधनस्तव सुतः प्रमत्ते श्वेतवाहने । अभ्येत्य सहसा क्रुद्धः सैन्यार्थधेनाभिसंवृत:,जब श्वेतवाहन अर्जुन असावधान थे, उसी समय क्रोधमें भरे हुए दुर्योधनने सहसा आधी सेनाके साथ आकर अपनी ओर आते हुए अमर्षशील पाण्डुपुत्र युधिष्ठिरको चारों ओरसे घेर लिया। साथ ही तिहत्तर क्षुरप्रोंद्वारा उन्हें घायल कर दिया
sañjaya uvāca | duryodhanas tava sutaḥ pramatte śvetavāhane | abhyetya sahasā kruddhaḥ sainyārdhena abhisamvṛtaḥ ||
சஞ்சயன் கூறினான்—உன் மகன் துரியோதனன், வெண்குதிரைத் தேரோன் (அர்ஜுனன்) கவனமின்றி இருப்பதைப் பார்த்து, கோபத்தில் திடீரெனப் பாய்ந்தான். அரை படையால் சூழப்பட்டவனாய் அவன் வேகமாக முன்னேறினான்—அளவான தீர்மானத்தால் அல்ல, சினமும் வாய்ப்பைப் பற்றும் மனப்பான்மையும் தூண்ட—இதனால் போர்க்களத்தின் தர்மக் கலக்கம் மேலும் தீவிரமடைந்தது।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger and opportunism (krodha, sahasā) can drive decisions in war, contrasting impulsive aggression with the ideal of disciplined kṣatriya conduct. It implicitly warns that lapses in vigilance and the surge of wrath both magnify harm and moral disorder on the battlefield.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Duryodhana, noticing Śvetavāhana (Arjuna) in a moment of inattention, suddenly charges forward in anger, supported and surrounded by half of the Kaurava army.