Shloka 41
युधिष्ठिरस्य धनंजय-प्रति गर्हा
Yudhiṣṭhira’s Reproach to Dhanaṃjaya
ततः संधाय नवतिं निमेषान्नतपर्वणाम् । बिभेद कवचं राज्ञो रणे कर्ण: शितै: शरै:
tataḥ sandhāya navatiṁ nimeṣān nataparvaṇām | bibheda kavacaṁ rājño raṇe karṇaḥ śitaiḥ śaraiḥ ||
சஞ்சயன் கூறினான்—பின்னர் கர்ணன் கண்சிமிட்டும் நேரத்தில் வளைந்த மூட்டுகளுடைய தொண்ணூறு அம்புகளை இணைத்து, அந்தக் கூரிய அம்புகளால் போர்க்களத்தில் அரசனின் கவசத்தைத் துளைத்து கிழித்தெறிந்தான்।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, skill and determination can overwhelm even strong defenses; ethically it points to the harsh momentum of kṣatriya duty, where protection and restraint can be rapidly eroded, forcing leaders to confront the consequences of choosing battle.
Sañjaya reports that Karṇa strings and releases ninety specially described arrows and, with sharp shafts, rends the king Yudhiṣṭhira’s armor in the midst of battle.