Shloka 776
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
शिरोभिरगमन् भूमिं ते हया वातरंहस: । इस प्रकार देवताओंने भगवान् शंकरके सारथिके पदपर उन्हें प्रतेष्ठित कर दिया। जब उस लोकपूजित रथपर ब्रह्माजी चढ़ रहे थे
śirobhir agaman bhūmiṁ te hayā vātarāṁhasaḥ |
பீஷ்மர் கூறினார்— “காற்றைப் போல வேகமுடைய அந்தக் குதிரைகள் தலைகுனிந்து தங்கள் நெற்றியைப் பூமியில் பதித்தன. இவ்வாறு தேவர்கள், ஸ்ரீசங்கரரின் சாரதியை அவன் நியமிக்கப்பட்ட நிலையிலே நிறுவினர். அந்த உலகால் போற்றப்படும் ரதத்தில் பிரம்மா ஏறத் தயாரானபோது, காற்றுவேகக் குதிரைகள் நெற்றியை நிலத்தில் தொட வைத்து அமர்ந்தன.”
पितामह उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharmic hierarchy and reverence: even powerful beings (wind-swift horses) symbolically submit to sacred authority and auspicious moments. It underscores that rightful station (pada) is established by divine ordinance, and that humility before the sacred order is a mark of propriety.
Bhīṣma describes a divine scene: the gods install Śaṅkara’s charioteer in his proper role, and as Brahmā prepares to mount a revered chariot, the horses bow their heads to the ground and sit, signaling respect and the solemnity of the event.