Shloka 423
त्रिपुरदाह-इतिहासः
Tripura-destruction exemplum and counsel to Śalya
द्राव्यमाणान्यदृश्यन्त सौबलेन महात्मना । महामना शकुनिने घमंडमें भरे हुए उन शस्त्रसम्पन्न महान् सैनिकोंको भगा दिया। यह सब हमने अपनी आँखों देखा
sañjaya uvāca | drāvyamāṇāny adṛśyanta saubalena mahātmanā | mahāmanā śakuninā ||
சஞ்சயன் கூறினான்— சுபலனின் மகனான அந்த மகாத்மா, உயர்ந்த மனத்தையுடைய சகுனி, ஆயுதங்களால் நிறைந்தும் அகந்தையால் திளைத்தும் இருந்த அந்தப் பெரும் வீரர்களை ஓடச் செய்தான்; அவர்கள் துரத்தப்பட்டு ஓடுவது தென்பட்டது. இதையெல்லாம் நாங்கள் கண்கூடாகக் கண்டோம்.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how pride and mere armament do not guarantee steadiness in battle; resolve and tactical force can scatter even well-equipped fighters. Ethically, it underscores the Mahabharata’s recurring warning against overconfidence (mada/garva) amid the demands of kshatriya conduct.
Sanjaya reports to Dhritarashtra what he witnessed on the battlefield: Shakuni, identified as Saubala (son of Subala), drove opposing warriors into flight, and this rout was plainly visible to the observers.