Shloka 443
नारायणास्त्र-शमनं द्रौणि-प्रहारश्च
Pacification of the Nārāyaṇāstra and Drauni’s Renewed Assault
तथा नष्ट तमो घोरें दीपैर्दीप्तैरितस्ततः । जैसे सूर्यके प्रकाशसे सम्पूर्ण जगत्में फैला हुआ अन्धकार नष्ट हो जाता है, उसी प्रकार इधर-उधर जलती हुई मशालोंसे वहाँका भयानक अँधेरा नष्ट हो गया था
sañjaya uvāca | tathā naṣṭaṃ tamo ghore dīpair dīptair itas tataḥ |
சஞ்சயன் கூறினான்—சூரிய ஒளி உலகமெங்கும் பரவிய இருளை எவ்வாறு அகற்றுகிறதோ, அவ்வாறே இங்கும் அங்கும் எரிந்த தீப்பந்தங்களின் ஜ்வாலையால் அங்கிருந்த பயங்கர இருள் நீங்கியது. போரின் அச்சமும் குழப்பமும் நடுவே, அந்த ஒளி பாதுகாப்புக்கான கருவி மட்டுமல்ல; அபாயத்தை மீறும் தெளிவின் சின்னமுமாயிற்று.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses a simple ethical image: illumination removes fear and confusion just as knowledge and alertness remove the ‘darkness’ of danger and delusion. In a war setting, it underscores the value of vigilance and clear perception amid chaos.
Sañjaya describes a scene where the battlefield (or camp) is shrouded in terrifying darkness, which is then dispelled as torches are lit in many places, making the area visible and safer for action.