Shloka 7
Adhyāya 92: Irāvanta-śoka, punaḥ-pravṛttiḥ saṅgrāmasya
Arjuna’s grief and the battle’s renewed intensity
गान्धार्या चैव दुर्मेधा: सततं हितकाम्यया । नाबुध्यत पुरा मोहात् तस्य प्राप्तमिदं फलम्
dhṛtarāṣṭra uvāca | gāndhāryā caiva durmedhāḥ satataṃ hitakāmyayā | nābudhyata purā mohāt tasya prāptam idaṃ phalam |
துருதராஷ்டிரன் கூறினான்—அவனின் நலனை நாடிய காந்தாரியும் அந்த துர்மேதாவை எப்போதும் அறிவுறுத்தினாள்; ஆனால் மயக்கத்தால் அவன் முன்பு உணரவில்லை. அந்த மூடத்தனத்தின் கனியே இப்போது அவனை வந்தடைந்தது.
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
Ignoring well-wishing counsel due to moha (delusion) leads to karmaphala (inevitable consequences). The verse frames Duryodhana’s downfall as the direct result of earlier refusal to understand repeated ethical warnings.
Dhṛtarāṣṭra, hearing of the battle’s devastation, reflects that Duryodhana did not heed the repeated advice of elders and Gāndhārī. Now the consequence is unfolding on the battlefield: Bhīma, furious in combat, is killing Dhṛtarāṣṭra’s sons day after day.