Shloka 42
Irāvān-nidhana-anantaraṃ Ghaṭotkaca-nādaḥ
After Irāvān’s fall: Ghaṭotkaca’s roar and the clash with Duryodhana
विरथांस्तव पुत्रांस्तु कृत्वा राजन् महाहवे । न जघान नरव्याप्र: स्मरन् भीमवचस्तदा
virathāṁs tava putrāṁs tu kṛtvā rājan mahāhave | na jaghāna naravyāghraḥ smaran bhīmavacas tadā ||
சஞ்சயன் கூறினான்—அரசே! அந்த மகாபோரில் உமது புதல்வர்களை ரதமற்றவர்களாக்கியபின்பும், மனிதப் புலியான அபிமன்யு, பீமசேனனின் சொல்லை நினைத்து, அப்போது அவர்களை கொல்லவில்லை.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a life-and-death battlefield, dharma can require restraint: Abhimanyu refrains from killing opponents once they are made chariotless, honoring Bhīma’s stated pledge and maintaining a moral boundary in combat.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Abhimanyu, after disabling the Kaurava princes by making them chariotless in the great fight, does not kill them at that moment because he remembers Bhīma’s words (a vow or directive) regarding their fate.