Shloka 50
भीष्मस्य भीमसेन-निरोधः
Bhīṣma checks Bhīmasena; matched engagements intensify
असंख्येयगुणाधार जय सर्वपरायण । नारायण सुदुष्पार जय शार्ज्ुधनुर्धर
asaṅkhyeyaguṇādhāra jaya sarvaparāyaṇa | nārāyaṇa suduṣpāra jaya śārṅgadhanurdhara || yasyā nābhau samutpannaṃ ādi-padmaṃ sanātanam | viśālākṣa mahādeva lokādhipataye namaḥ || bhūta-bhavya-bhavat-svāmin jaya te jagatāṃ pate | saumyaṃ te rūpam īśāna svayambhū brahma te sutaḥ || asaṅkhyeyaguṇādhāra sarvaśaraṇadāyaka | nārāyaṇa suduṣpāra jaya śārṅgadhanurdhara ||
எண்ணிலா குணங்களின் ஆதாரம், அனைவருக்கும் பரம சரணம்—உமக்கு ஜயம். நாராயணா, உமது மகிமை கடக்க இயலாதது; சார்ங்க வில்லேந்தியவனே—உமக்கு ஜயம். உமது நாபியிலிருந்து ஆதிப் பத்மம் தோன்றியது; உமது கண்கள் விசாலம்; லோகேஸ்வரர்களுக்கும் ஈசன் நீ—உமக்கு ஜயம். பூத-பவிஷ்ய-வர்த்தமானங்களின் நாதா, சௌம்ய வடிவா—உமக்கு ஜயம்; ஸ்வயம்பூ பிரம்மாவும் உம்மைத் தந்தையாகக் கொண்டு புதல்வன் எனக் கூறப்படுகின்றான்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that ultimate refuge and authority lie in Nārāyaṇa: He is the ground of innumerable virtues, sovereign over time (past–present–future), and even the source of cosmic creation (the lotus and Brahmā). In a dharmic frame, devotion to the highest Lord reorients the meaning of conflict toward protection, rightful order, and surrender to a transcendent moral center.
In the Bhīṣma Parva war setting, Bhīṣma utters a hymn of praise (stuti) to Nārāyaṇa/Viṣṇu—identified by the epithet ‘bearer of the Śārṅga bow.’ He proclaims the Lord’s cosmic signs (navel-lotus, Brahmā as son) and repeatedly offers salutations, emphasizing the Lord’s unfathomable greatness amid the unfolding battle.