Bhīṣma’s Stuti of Keśava and Counsel on Nara–Nārāyaṇa (भीष्म-स्तवः; नरनारायण-प्रसङ्गः)
गजैर्विषाणैर्वरहस्तरुग्णा: केचित् ससूता रथिन: प्रपेतु: । गजर्षभाश्षापि रथर्षभेण निपातिता बाणहता: पृथिव्याम्,दन्तार हाथियोंके दाँतों और सूँड़ोंक आघातसे रथ चूर-चूर हो जानेके कारण कितने ही रथी सारथि-सहित धरतीपर गिर पड़ते थे। कितने ही श्रेष्ठ रथियोंने बड़े बड़े हाथियोंको अपने बाणोंसे मारकर धराशायी कर दिया सोअ्ड्जुनप्रमुखे यान्तं पाउचालकुलवर्धन: । त्रिभि: शारद्वतं बाणैर्जत्रुदेशे समार्पयत् पांचालवंशकी वृद्धि करनेवाले धृष्टद्युम्नने अर्जुनके सामने जाते हुए कृपाचार्यको उनके गलेकी हँसलीपर तीन बाण मारे
sañjaya uvāca |
gajair viṣāṇair varahasta-rugṇāḥ kecit sasūtā rathinaḥ prapetuḥ |
gajarṣabhāś cāpi ratharṣabheṇa nipātitā bāṇahatāḥ pṛthivyām ||
so 'rjunapramukhe yāntaṃ pāñcāla-kula-vardhanaḥ |
tribhiḥ śāradvataṃ bāṇair jatrudeśe samārpayat ||
சஞ்சயன் கூறினான்—யானைகளின் தந்தங்களும் வலிமைமிக்க துதிக்கைகளும் தாக்கி ரதங்கள் நொறுங்க, பல ரத வீரர்கள் சாரதியுடன் மண்ணில் விழுந்தனர். மேலும் சில பெரிய யானைகளும் ஒரு தலைசிறந்த ரத வீரனின் அம்புகளால் வீழ்த்தப்பட்டு தரையில் சாய்ந்தன. அப்போது பாஞ்சால குலத்தை வளர்த்த த்ருஷ்டத்யும்னன், அர்ஜுனன் முன் முன்னேறிய கிருபன் (சாரத்வதன்) கழுத்துப் பகுதியில் மூன்று அம்புகளைப் பதித்தான்.
संजय उवाच
The verse highlights the harsh reciprocity of war: even the strongest formations—chariots and elephants—can be suddenly broken. It implicitly points to the ethical weight of kṣatriya-duty in battle, where leaders act decisively, yet the cost is immediate and human.
Sañjaya describes battlefield chaos: elephants smash chariots, causing chariot-warriors to fall with their charioteers; elsewhere, great elephants are brought down by a master chariot-fighter’s arrows. Then Dṛṣṭadyumna, moving in Arjuna’s forward line, shoots Kṛpa (Śāradvata) with three arrows in the collarbone region.