Shloka 108
Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
गाण्डीवधोष: स्तनयित्नुकल्पो जगाम पार्थस्य नभो दिशक्ष । जग्मुश्न॒ बाणा विमला: प्रसन्ना: सर्वा दिश: पाण्डवचापमुक्ता:
sañjaya uvāca |
gāṇḍīvaghoṣaḥ stanayitnukalpo jagāma pārthasya nabho diśaś ca |
jagmuś ca bāṇā vimalāḥ prasannāḥ sarvā diśaḥ pāṇḍavacāpamuktāḥ ||
சஞ்சயன் கூறினான்—பார்த்தனின் காந்தீவத்தின் இடிமுழக்கத்தினைப் போன்ற முழக்கம் வானிலும் எல்லாத் திசைகளிலும் பரவியது. பாண்டவனின் வில்லிலிருந்து விடுபட்ட தூய, ஒளிவீசும் அம்புகள் அனைத்துத் திசைகளிலும் பறந்து நிரம்பின; போர் தீர்மானக் கட்டத்தை நோக்கி வேகம் பெற்றது போலத் தோன்றியது.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the kṣatriya ethos of resolute action in a righteous struggle: when duty calls, hesitation gives way to focused, disciplined force. The imagery of thunder and all-pervading arrows conveys moral and strategic decisiveness rather than mere violence.
Sañjaya describes Arjuna’s battle-readiness: the roar of the Gāṇḍīva resounds through the sky and directions, and Arjuna’s arrows, bright and swift, surge outward in every quarter—signaling an intense phase of combat on Kurukṣetra.