नाकम्पयत संग्रामे विव्याध च पुनः शरै: । तब सुभद्राकुमारने कोसलनरेशको लोहेके आठ बाणोंसे बींध डाला तो भी संग्राममें उसे विचलित न कर सका। इसके बाद उसने फिर अनेक बाणोंद्वारा बृहद्वालको घायल कर दिया
na akampayat saṅgrāme vivyādha ca punaḥ śaraiḥ |
சஞ்சயன் கூறினான்—போரில் அவன் அசையவில்லை; மீண்டும் அம்புகளால் எதிரியைத் துளைத்தான். கோசல அரசன் இரும்பு முனையுடைய எட்டு அம்புகளால் சுபத்ரையின் மகன் அபிமன்யுவைத் தாக்கினாலும், அவனைப் போரில் தளரச் செய்ய முடியவில்லை. பின்னர் அவன் மீண்டும் பல அம்புகளால் பிருஹத்வலனை காயப்படுத்தினான்.
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya steadfastness: even when struck by multiple weapons, a warrior is expected to remain unshaken and continue fighting with resolve, reflecting duty-bound courage amid the moral gravity of war.
In the battle, the king of Kosala, Bṛhadbala, hits Abhimanyu (Subhadrā’s son) with eight iron arrows but cannot make him falter; Abhimanyu then retaliates and wounds Bṛhadbala again with many arrows.