Shloka 42
तत्रासीत् सुमहद् युद्ध कुरूणां पाण्डवैः: सह । भीष्महेतोर्नरिव्याप्र श्येनयोरामिषे यथा
tatrāsīt sumahad yuddhaṁ kurūṇāṁ pāṇḍavaiḥ saha | bhīṣma-hetoḥ naravyāghra śyenayor āmiṣe yathā ||
சஞ்சயன் கூறினான்—மனிதர்களில் புலியே! அங்கே கௌரவரும் பாண்டவரும் இடையே மிகப் பெரும் போர் எழுந்தது. அது பீஷ்மருக்காகவே—மாமிசத் துண்டுக்காக இரண்டு கழுகுகள் மோதுவது போல—கொடுமையாக நடந்தது.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how fixation on a single objective—here, Bhīṣma as the focal cause—can drive collective violence, likened to hawks fighting over meat. It implicitly critiques attachment and rivalry that override restraint and wise judgment in war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that an immense clash erupted between the Kuru forces and the Pāṇḍavas, centered on Bhīṣma—suggesting intense efforts either to protect him or to bring him down, compared to two hawks battling over a morsel.