Bhīṣma–Karṇa Saṃvāda on the Śaraśayyā (भीष्म–कर्ण संवादः शरशय्यायाम्)
शल्यश्न समरे जिष्णुं कृपश्च रथिनां वर: । विव्यधाते महाराज बहुधा मर्मभेदिभि:,एकैकं त्रिभिरानर्च्छत् कड़ुकबर्हिणवाजितै: । उसके बाद सुशर्मा और कृपाचार्यको भी तीन-तीन बाणोंसे बींध डाला। राजेन्द्र! फिर समरांगणमें प्राग्ज्योतिषनरेश भगदत्त, सिन्धुराज जयद्रथ, चित्रसेन, विकर्ण, कृतवर्मा, दुर्मीषण तथा महारथी विन्द और अनुविन्द--इनमैंसे प्रत्येकको गीधकी पाँखसे युक्त तीन- तीन बाणोंद्वारा विशेष पीड़ा दी महाराज! फिर रथियोंमें श्रेष्ठ कृपाचार्य तथा शल्यने भी समरांगणमें मर्मस्थलको विदीर्ण करनेवाले बाणोंद्वारा अर्जुनको बारंबार घायल किया
sañjaya uvāca | śalyaś ca samare jiṣṇuṃ kṛpaś ca rathināṃ varaḥ | vivyadhāte mahārāja bahudhā marmabhedibhiḥ ||
சஞ்சயன் கூறினான்—மகாராஜா! போரில் சல்யனும் ரதவீரர்களில் சிறந்த கிருபனும், உயிர்நாடிகளைப் பிளக்கும் அம்புகளால் ஜிஷ்ணு அர்ஜுனனை மீண்டும் மீண்டும் பல வகையில் குத்திக் காயப்படுத்தினர்.
संजय उवाच