Shloka 116
भीष्मस्य जलप्रार्थना — अर्जुनस्य पर्जन्यास्त्रप्रयोगः — दुर्योधनं प्रति सन्ध्युपदेशः
Bhīṣma’s request for water; Arjuna’s Parjanya-astra; counsel to Duryodhana on reconciliation
विद्ध्वा भीमो$नदद्धृष्ट: सैन्धवं च पुनस्त्रिभि: । तत्पश्चात् दुर्मर्षणको बीस, चित्रसेनको पाँच, विकर्णको दस तथा जयद्रथको पाँच बाणोंसे बींधकर भीमसेनने बड़े हर्षके साथ सिंहनाद किया और जयद्रथको पुनः तीन बाणोंसे बींध डाला
sañjaya uvāca | viddhvā bhīmo 'nadaddhṛṣṭaḥ saindhavaṃ ca punas tribhiḥ | tatpaścāt durmarṣaṇakaṃ viṃśatyā citrasenakaṃ pañcabhiḥ vikarṇaṃ daśabhiḥ tathā jayadrathaṃ pañcabhiḥ bāṇaiḥ bīndhakar bhīmaseno mahāharṣeṇa siṃhanādaṃ cakāra | jayadrathaṃ ca punaḥ tribhir bāṇair viddhvā ||
சஞ்சயன் கூறினான்—அசையாத பார்வையுடைய பீமன் (எதிரியால்) காயப்படுத்தப்பட்டான்; ஆனால் பீமன் சைந்தவனான ஜயத்ரதனை மீண்டும் மூன்று அம்புகளால் துளைத்தான். பின்னர் பீமசேனன் துர்மர்ஷணனை இருபது அம்புகளாலும், சித்ரசேனனை ஐந்து அம்புகளாலும், விகர்ணனை பத்து அம்புகளாலும், ஜயத்ரதனை ஐந்து அம்புகளாலும் குத்தினான். பேரானந்தத்தில் சிங்கநாதம் செய்து, ஜயத்ரதனை மீண்டும் மூன்று அம்புகளால் ஊடுருவச் செய்தான்।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores kṣatriya resolve: steadfastness under attack and decisive counteraction against those who obstruct one’s rightful aim. It also reflects the battlefield ethic of meeting force with force while maintaining unwavering courage.
In the thick of combat, Bhīma counters Jayadratha by repeatedly piercing him with arrows, then strikes several Kaurava warriors—Durmarṣaṇa, Citraseṇa, and Vikarṇa—before roaring triumphantly and again targeting Jayadratha.