Shloka 31
Yuga-Lakṣaṇa and Varṣa-Pramāṇa Inquiry (युगलक्षण–वर्षप्रमाण–प्रश्न)
प्रजास्तत्र विवर्धन्ते वर्षास्विव समुद्रगा: । नद्यः पुण्यजलास्तत्र गड़ा च बहुधा गता
prajās tatra vivardhante varṣāsv iva samudragāḥ | nadyaḥ puṇyajalās tatra gaṅgā ca bahudhā gatā ||
சஞ்சயன் கூறினான்—மழைக்காலத்தில் கடல்நோக்கிச் செல்லும் நதிகள் பெருகுவது போல, அங்கே மக்கள் இடையறாது செழிப்பும் வளர்ச்சியும் அடைகின்றனர். அந்தத் தீவில் புனித நீருடைய பல நதிகள் ஓடுகின்றன; கங்கையும் அங்கே பல ஓடைகளாகப் பிரிந்து ஓடுகிறது.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses sacred-river imagery to convey an ethical ideal of a well-ordered realm: when conditions are auspicious and dharmic, the people naturally flourish, and the land is marked by purity and life-giving waters.
Sañjaya continues a descriptive passage about a blessed region (an ‘island’/dvīpa), emphasizing its abundance: the populace thrives, many holy rivers flow there, and the Gaṅgā itself appears in multiple channels.