Shloka 19
Abhimanyunidhana-prakāśaḥ — Vasudeva–Kṛṣṇa–Subhadrā–Kuntī śoka-saṃvāda
Disclosure and Consolation
ततः सेनापतिरभूत् कर्णो दौर्योधने बले । अक्षौहिणीभ्रि: शिष्टाभिवृत: पञचभिराहवे
tataḥ senāpatir abhūt karṇo dauryodhane bale | akṣauhiṇībhṛḥ śiṣṭābhivṛtaḥ pañcabhir āhave ||
பின்னர் துரியோதனன் படையில் கர்ணன் சேனாதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டான். போர்க்களத்தில் எஞ்சியிருந்த ஐந்து அக்ஷௌஹிணி படைகளால் சூழப்பட்டவனாய் அவன் நின்றான்.
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how leadership in war often arises amid irreversible consequences: even a mighty commander like Karṇa assumes command only after immense depletion. It invites reflection on dharma in conflict—valor and loyalty operate within a larger moral cost created by prolonged violence.
Vāsudeva narrates that after earlier commanders are gone, Karṇa is appointed commander-in-chief of Duryodhana’s forces. He stands in battle supported by the five remaining akṣauhiṇī divisions—what is left of the Kaurava army.