Shloka 16
उत्तङ्कोपाख्यानम् — Maṇi-Kuṇḍala Retrieval and Entry into Nāgaloka
Chapter 57
सैवमुक्ता त्वया नूनं॑ मद्वाक्येन शुचिव्रता । प्रदास्यति द्विजश्रेष्ठ कुण्डले ते न संशय:
saivamuktā tvayā nūnaṁ madvākyena śucivratā | pradāsyati dvijaśreṣṭha kuṇḍale te na saṁśayaḥ ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—ஓ த்விஜசிரேஷ்டா! நீ இவ்வாறு கூறினால், தூய விரதமுடைய அந்தப் பெண் என் சொற்களால் உந்தப்பட்டு நிச்சயமாக உனக்கு அந்தக் குண்டலங்களை அளிப்பாள்; இதில் ஐயமில்லை.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights confidence in dharmic persuasion: truthful, well-intentioned speech can move a virtuous person to act rightly—here, to give a requested gift—without coercion.
Vaiśaṃpāyana assures a Brahmin that the virtuous woman, having been addressed appropriately and influenced by the speaker’s words, will certainly hand over the earrings; the statement functions as a narrative guarantee of the forthcoming act.