Shloka 1
उत्तङ्कोपाख्यानम् — Maṇi-Kuṇḍala Retrieval and Entry into Nāgaloka
Chapter 57
अपन क्रात छा अं सप्तपञ्चाशत्तमो<्ध्याय: उत्तंकका सौदाससे उनकी 4 कक णएडल माँगना और सौदासके कहनेसे रानी मदयन्तीके पास जाना वैशम्पायन उवाच सतं दृष्टवा तथाभूतं राजानं घोरदर्शनम् । दीर्घश्मश्रुधरं नूणां शोणितेन समुक्षितम्
vaiśampāyana uvāca | sataṃ dṛṣṭvā tathābhūtaṃ rājānaṃ ghoradarśanam | dīrghaśmaśrudharaṃ nūnaṃ śoṇitena samukṣitam ||
வைசம்பாயனன் கூறினான்—ஜனமேஜயா! அந்த அரசனை அந்தக் கொடூர நிலையில்கண்டு—பார்ப்பதற்கே அச்சமூட்டும், நீண்ட மீசைத் தாடியுடையவன், நிச்சயமாக இரத்தம் பூசப்பட்டவன்—சாபம், வன்முறை, சுயக்கட்டுப்பாடு இழப்பு ஆகியவற்றால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட அரசன் அதர்மத்தின் பயங்கர வீழ்ச்சியில் தள்ளப்பட்டான் என்பது வெளிப்பட்டது।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical danger when a ruler loses self-control and falls into हिंसा (violence): outward horror mirrors inner adharma, and kingship without restraint becomes a threat to society.
Vaiśampāyana describes the moment the sage (Uttaṅka, by context) sees King Saudāsa in a terrifying, blood-smeared, rākṣasa-like condition, setting the stage for the ensuing encounter and requests connected with the Uttanka–Saudāsa episode.