Shloka 7
Uttanka’s Guru-Śuśrūṣā and the Commission to Retrieve the Maṇikuṇḍalas (उत्तङ्क-गुरुशुश्रूषा तथा मणिकुण्डल-आदेशः)
उत्तड़्क उवाच (नमो नमस्ते सर्वात्मन् नारायण परात्पर । परमात्मन् पद्मनाभ पुण्डरीकाक्ष माधव ।।
uttaṅka uvāca |
viśvakarman namas te 'stu viśvātman viśvasambhava |
padabhyāṁ te pṛthivī vyāptā śirasā cāvṛtaṁ nabhaḥ ||
உத்தங்கன் கூறினான்— “சர்வாத்மனே! பராத்பர நாராயணா! உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் நமஸ்காரம். பரமாத்மனே! பத்மநாபா! புண்டரீகாக்ஷா! மாதவா! உமக்கு நமஸ்காரம். ஹிரண்யகர்ப ரூபனே! சம்சாரத்தைத் தாண்டச் செய்வோனே! புராண-புருஷனே, அந்தர்யாமியே! உமக்கு நமஸ்காரம். நீர் அவித்யை என்னும் இருளை அகற்றும் சூரியன்; பவ-ரோகம் என்னும் நோய்க்கு மகௌஷதி; சம்சாரக் கடலைக் கடக்கச் செய்வோன்; ஹே கதியளிப்பவனே, நான் உமக்கு प्रणாமம் செய்கிறேன். எல்லா வேதங்களாலும் அறியப்பட வேண்டிய ஒரே தத்துவம் நீரே; எல்லா தேவர்களும் உமது ரூபமே; நித்திய வாசுதேவா, பக்தப்ரியனே, உமக்கு நமஸ்காரம். ஜனார்தனா! கருணையால் துயரால் உண்டான மோகத்திலிருந்து என்னை உயர்த்தி விடுவீராக; பல பாபகர்மங்களால் நான் கட்டுண்டவன்—என்னை காப்பாற்றுவீராக. ஹே விஸ்வகர்மா! உமக்கு நமஸ்காரம்—ஹே விஸ்வாத்மா, விஸ்வசம்பவா! உமது பாதங்களால் பூமி பரவி உள்ளது; உமது சிரசால் ஆகாயம் மூடப்பட்டுள்ளது.”
उत्तड़्क उवाच
Educational Q&A
The verse teaches a vision of the divine as both transcendent and all-pervading: the creator is not separate from the cosmos but encompasses it—earth and sky are described as contained within the divine body, encouraging reverence and humility.
In Aśvamedhika Parva, Uttaṅka offers a hymn of praise. Here he addresses the deity as Viśvakarman, acknowledging the deity as the universe’s source and describing a cosmic, all-encompassing form.