Shloka 6
Abhaya-Itihāsa: Karma, Indriyas, and the Non-sensory Brahman
Brāhmaṇī–Brāhmaṇa Saṃvāda
ग्राह्मं दृश्यं च सत्यं वा यदिदं कर्म विद्यते | एतदेव व्यवस्यन्ति कर्म कर्मेति कर्मिण:
grāhyaṃ dṛśyaṃ ca satyaṃ vā yad idaṃ karma vidyate | etad eva vyavasyanti karma karmeti karmiṇaḥ ||
இந்த உலகில் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க தீட்சை, விரதம் முதலியனவும், கண்களுக்கு புலப்படும் வெளிப்படையான செயல்களும்—இவையே உண்மையான ‘கர்மம்’ என்று மக்கள் கருதுகின்றனர். கர்மத்தில் பற்றுடையோர் இதுவே ‘கர்மம்’ என்று தீர்மானித்து அதையே ‘கர்மம்’ என அழைக்கின்றனர்.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a common, action-centered understanding of karma: people often identify ‘real karma’ primarily with adoptable disciplines (vows, initiations, observances) and with outward, visible deeds, treating these as the definitive meaning of action.
Vāyu is speaking in a didactic context, clarifying how ‘doers’ (karmiṇaḥ) typically define karma—by emphasizing observable and formally undertaken practices—setting up a broader reflection on what truly counts as action and its significance.