Shloka 5
Abhaya-Itihāsa: Karma, Indriyas, and the Non-sensory Brahman
Brāhmaṇī–Brāhmaṇa Saṃvāda
एवमुक्त: स शान्तात्मा तामुवाच हसन्निव | सुभगे नाभ्यसूयामि वाक्यस्यास्य तवानघे
evam uktaḥ sa śāntātmā tām uvāca hasann iva | subhage nābhyasūyāmi vākyasyāsya tavānaghe ||
அவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, அமைதியான மனத்தையுடைய அவர் மெல்லப் புன்னகைத்தவாறே சொன்னார்—“சுபகே, அனகே! நீ எப்போதும் பாவமற்றவள்; ஆகையால் உன் இவ்வார்த்தைகளால் நான் மனவருத்தம் கொள்ளேன்.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣamā (forbearance) and śānti (inner calm): a virtuous person, recognizing another’s blameless intent, does not react with resentment but responds gently.
After being spoken to by his wife, the tranquil-minded figure replies with a mild smile, reassuring her that he does not take her words amiss because she is sinless and well-intentioned.